Famous quotes
Quotes by famous people, credited to who said them. Your own quotes must not match any of these. More are added all the time. 1,158,269 quotes Who coined it · How we decide
EnglishItalianoPolskiעבריתFrançaisPortuguêsفارسیEspañol中文РусскийDeutschالعربيةहिन्दी日本語ΕλληνικάLatina
Stanisław Wyspiański
87 quotes
“(…) Szturm und Drang – Ja jestem w Szturm und Drang periodzie i czuję, że ze mną wszystko w tym periodzie się kłębi i burzy, i że się z tego wyłonić musi piękna, szeroka, otwarta wielka sztuka (…).”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) first seen 1897 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: list do Rydla z 11 lipca 1897, cyt. za: Marta Romanowska, Odnalezione po stu latach, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 41.
“Wyobrażam sobie, co tam za studnie muszą być w Veronie – jeśli tutaj w Venecji są takie śliczne – szczęśliwe miasto. (…) ale te sceny koło studni tak mi obrzydły, bo widziałem ich już tyle malowanych, rysowanych – aquarellowanych i gwaszowanych na wszystkie sposoby i formaty, i to tutaj w sklepach – na wystawach, że już nie mam ochoty najmniejszej ich rysować – jak w ogóle scen ulicznych, choć się im przypatruję – nie rysuję, bo to nie moje, nie nasze. Zostawiam to Włochom – nie chcę, jak mówi Soplica w Panu Tadeuszu, żeby się ze mnie sąsiedzi śmiali i żartowali.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: list do Stryjeńskiego, cyt. za: Listy Stanisława Wyspiańskiego do J. Mehoffera, H. Opieńskiego i T. Stryjeńskiego, oprac.M. Rydlowa, Kraków 1994, s. 224, 225.
“Wypadło mi się zatrzymać w Katowicach, gdyż na dworcu w Krakowie źle mnie poinformowano, i trzy godziny mam czasu. Zwiedzam więc Katowice. Jest to wielkie miasto malutkie. Zupełnie brzydkie i głupie, ale praktyczne, eleganckie i mądre, dziewczęta ładne, głupiuteńkie, sądząc z wyrazu twarzy.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) first seen 1898 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: kartka wysłana do Rydla 12 lipca 1898 z Katowic
“(…) z Pana Tadeusza można się napić polszczyzny, ale jest równie „trywialny” jak Herman i Dorothea.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) first seen 1895 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: list do Rydla z 6 marca 1895, cyt. za: Listy do Lucjana Rydla, teksty listów opracowali L. Płoszewski i M. Rydlowa, Kraków 1979, s. 271.
“(…) zajęty jestem komponowaniem dekoracji kościoła Franciszkanów, którą zajmuję się na własną rękę i dla własnej tylko satysfakcji, ale kto wie, może jeszcze co z tego będzie. (…) dwie główne kompozycje do Franciszkanów wymienię, a te są: ogród zupełnej szczęśliwości, gdzie jest tak lubo, tak miło, tak spokojnie, jak nigdy na ziemi być nie może i nie było…, las zwątpienia, walki, trudów, przeciwieństw, przeszkód, gdzie pobyt jest straszny, przerażający.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) first seen 1894 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: list do Rydla z 16 listopada 1894, cyt. za: Bogusław Krasnowolski, Stanisław Wyspiański a zabytki Krakowa, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 26.
“Znasz Warcaby Mickiewicza, równie są nudne jak gra w warcaby.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Listy Stanisława Wyspiańskiego do Karola Maszkowskiego, oprac.M. Rydlowa, komentarz z wykorzystaniem materiałów L. Płoszewskiego i J. Dürra-Durskiego M. Rydlowa, Kraków 1997, s. 327.
“Kiedy krzesła są wygodne, wówczas na posiedzeniach śpią.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Ryszard W. Gryglewski, Dom przy ulicy Radziwiłłowskiej, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 69.
“Mieszkanie jego było bardzo oryginalne. Mieściło się w domu zamieszkanym przeważnie przez bardzo biedną ludność. Pracownię stanowił duży pokój, oświetlony kilku oknami, pomalowany na kolor ciemnobłękitny. Później wstawił Wyspiański do tego pokoju niektóre meble zrobione dla teatru podczas przedstawienia Bolesława Śmiałego. Duży, czerwono obity fotel stał koło długiego stołu. Na jednej ze ścian był rozpięty jego cudowny obraz pastelami malowany, niestety bardzo podniszczony, przedstawiający „Sezam”.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Wyspiański w oczach współczesnych, zebrał, opracował i komentarzem opatrzył Leon Płoszewski, Kraków 1971, t. II, s. 195, 196.
“Mówią rzeczy pięknie? Powinny jeszcze piękniej – milczeć.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Tadeusz Żuk-Skarszewski, Wyspiański o Zawiszy Czarnym Kazimierza Tetmajera, w: Wyspiański w oczach współczesnych, zebrał, oprac. i komentarzem opatrzył L. Płoszewski, t. II, Kraków 1971, s. 477.
“(…) obraz jest dobry wówczas, jeżeli jest dekoracyjny, tylko dekoracyjny obraz może być dobry.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Anna Król, Inspiracje sztuką Japonii w twórczości Stanisława Wyspiańskiego, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 89.
“Taki jestem osamotniony, żona i dzieci w polu, a ja wciąż myślę i myślę – i czasem proszę Boga, aby mi mózg zamknął – wizje prześladują z natarczywością, która mnie zamęcza.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Aleksander B. Skotnicki, Historia krótkiego życia naznaczonego piętnem nieuleczalnej choroby, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 83.
“Tu mieszka Stanisław Wyspiański i prosi, aby go nie odwiedzać.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Leon Płoszewski, Wyspiański w oczach współczesnych, Tom 2, Wydawn. Literackie, Kraków 1971, s. 72.
“(…) u nas o sztuce nic się nie pisze, co i tak już jest postępem wielkim, bo się milczeć nauczyli przynajmniej.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Stanisław Przybyszewski, Tadeusz Żuk-Skarszewski, Stanisław Świerz Stanisław Wyspiański. Dzieła malarskie, Instytut Wydawniczy „Biblioteka Polska”, Bydgoszcz 1925, s. 68.
“(…) żyłem… nad jakąś rzeką, w jakimś kraju.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Magdalena Popiel, Wyspiański. Mitologia nowoczesnego artysty (2007), Wydawnictwo Universitas
“A ja o Polsce marzę Co nie jest tylko witrażem I nie komedią na scenie Ale spełnieniem Niechże się taka stanie Co by nie była udaniem By szyldem tylko nie była Lecz żeby żyła”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Autor: Jerzy Czech, Wyspiański, album Kamienie (1991)
Also quoted by: Przemysław Gintrowski (pl)
“(…) był poetą-dramatykiem, malarzem, rzeźbiarzem i konstruktorem, reżyserem i inscenizatorem, kierownikiem artystycznym teatru i jego ideologiem – w jednej osobie, że zgłębił całą umiejętność teatru i posiadł wszystkie jego rzemiosła, że żył dla teatru, z myślą o teatrze, że wszystko, czego się tknął, na czym oko jego spoczęło, stawało się teatrem, że teatr był dlań jedynym terenem wyżycia się, na jego deskach rozwiązywał najbardziej osobiste sprawy, a sprawy te były zawsze sprawami narodu.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Wszechstronny Wyspiański, „Alma Mater” nr 91, kwiecień 2007, s. 10.
“Choć Wyspiański nie doczekał się wolnej Polski, była to niewątpliwie jego Polska. Polska, o której wolność walczył całą swoją twórczością, budząc ducha narodowego do czynu.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, Kreator wielkiej sztuki, „Alma Mater” nr 100, luty 2008, s. 107.
“Kreacje w dramatach Wyspiańskiego noszą na sobie ślady procesu epistemologicznego, poznawczego. Człowiek powinien sam siebie słuchać, sam siebie obserwować. Powinien być otwarty na impulsy płynące do niego ze świata – to konstytuuje pełny wymiar osobowy. Tak traktuje swoje postacie. Zawsze jest to bogate i konkretne wyobrażenie człowieczeństwa.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Anna Czabanowska-Wróbel, Nieprzerwany dialog. O Wyspiańskim i tajemnicach jego twórczości, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 18.
Also quoted by: Ewa Miodońska-Brookes (pl)
“Nam nie zostawił Wyspiański pomocy.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Anna Czabanowska-Wróbel, W labiryncie Wyspiańskiego, „Alma Mater” nr 100, luty 2008, s. 105.
“Nareszcie wtoczono go na wózku – ubranego w serdak i widocznie świeżo przyczesanego i umytego. Bolesny to był widok: twarz zniekształcona przez zapadnięcie się chrząstki nosowej – figurka wychudzona, maleńka – wymowna, bełkocąca. Ale za to jaka świeżość umysłu.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Aleksander B. Skotnicki, Historia krótkiego życia naznaczonego piętnem nieuleczalnej choroby, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 83.
“(…) nie mógł nie ulec wpływom japońskich drzeworytów i malowideł, jakkolwiek stanowczo się tego wypierał. Kontrasty kolorystyczne Japończyków, rozkład barw szerokimi plamami, unikanie półtonów, układ mas w kompozycji, rysunek drzew o gałązkach niespokojnie załamywanych – wszystko to znalazło w talencie Wyspiańskiego pokrewną nutę, gdyż wszystko to jest wysoce dekoracyjne. Toteż w Wyspiańskiego krajobrazach to wszystko się spotyka.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Anna Król, Inspiracje sztuką Japonii w twórczości Stanisława Wyspiańskiego, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 89.
Also quoted by: Wincenty Trojanowski (pl)
“Niedługo po moim zaznajomieniu się z Wyspiańskim wychyliła się w Krakowie na porządek dzienny kwestia witraży do okien głównej nawy katedry wawelskiej. Po mieście poczęły krążyć głuche wieści, że mają być zamówione w Niemczech „tuzinkowe” fabryczne witraże. Wieści te zrobiły wrażenie i wywołały w kołach krakowskich, czujących artystycznie i zdolnych do artystycznego oddźwięku, formalny popłoch. (…) Wyspiański na te wieści zareagował przede wszystkim czynem. Orzekł: „Nie wystarcza protestować, należy namalować kartony do witraży i powiedzieć: Oto są – nie ma potrzeby szukać ich gdzie indziej”.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Wojciech Bałus, Co oglądamy, patrząc na witraże w pawilonie przy Placu Wszystkich Świętych w Krakowie?, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 90, 91.
“Pamiętam go jak dziś, jak, szczelnie zapięty w swój czarny tużurek, stał całą noc oparty o futrynę drzwi, patrząc swoimi stalowymi, niesamowitymi oczyma.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Poznać osobiście Wyspiańskiego nie było łatwo. Pędził życie odosobnione, prawie pustelnicze, śród niedostatku, cierpień, w ekstazie twórczej. Unikał przy tym mówienia, gdyż przychodziło mu to z trudnością wobec choroby gardła.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Also quoted by: Jan Skotnicki (pl)
“Słowną poezję Tetmajera Wyspiański natychmiast, odruchowo transponuje na niemy poemat-obraz. Czemu? Bo jest nade wszystko malarzem. Instynktownie myśli obrazami.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Wyspiański w oczach współczesnych, zebrał, oprac. i komentarzem opatrzył L. Płoszewski, t. II, Kraków 1971, s. 477.
“W listach Wyspiańskiego zobaczyłam, że te granice [między poezją a mową potoczną] są, po pierwsze, całkowicie nieostre, a po drugie, że w sposób zaskakujący to, co zwyczajne, to, co anegdotyczne, czy to, co odnosi się do sfery codziennego otoczenia, może być ujęte w formę poetycką, a poezja kreująca jakiś niezwykły, odrealniony świat kryje się w tych tekstach prozatorskich, w tym pozornie potocznym dialogu z drugim człowiekiem, jakim jest każdy list. I to był kolejny punkt, który zmieniał mój sposób spojrzenia na tego pisarza.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Anna Czabanowska-Wróbel, Nieprzerwany dialog. O Wyspiańskim i tajemnicach jego twórczości, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 17.
Also quoted by: Ewa Miodońska-Brookes (pl)
“W teatrze chodzą słuchy, że blady poeta Wyspiański złożył nową rzecz dyrekcji, że sam na głos czyta Dyrektorowi i plotka krąży, że biedny pan Józef zamęczony jest tym czytaniem czegoś, co nie jest sceniczne, że włażą po dwoje po to, aby zaraz wyjść, że coś tam bają… ni do rymu, ni do sensu.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Autor: Wanda Siemaszkowa, Wyspiańskiemu – Teatr Krakowski (1932)
“(…) według wiarygodnych zapewnień śp. Joanny Stankiewiczowej, ciotki i wychowawczyni Wyspiańskiego, istniały (…) projekty do sześciu okien nawy głównej, najwięcej dopowiedziane, niektóre zredagowane parokrotnie, oraz projekty dla innych okien świątyni. Pochłonął ogień i bezcenne uwagi artysty, szczodre zapiski dotyczące kolorów szkła, wymiarów i wielu innych.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Wojciech Bałus, Co oglądamy, patrząc na witraże w pawilonie przy Placu Wszystkich Świętych w Krakowie?, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 91.
“Wielki poeta, który jednocześnie nie był wielkim pisarzem.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Autor: Wacław Borowy, Łazienki a „Noc listopadowa” Wyspiańskiego (1918)
Also quoted by: Wacław Borowy (pl)
“Wyobraźmy sobie, że Wyspiański pisze dziś Wesele. „Miałeś chamie złoty róg”. Przecież teraz, by go od czci i wiary odsądzili! „Ty suwerena opluwasz!”.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Autor: Maciej Maleńczuk, „Tu orzeł i tam orzeł”. Nergal i dwie inne osoby oskarżone o znieważenie godła, tvn24.pl, 6 stycznia 2018
“Wyspiański nie pijał. Kiedy raz, pamiętam, któryś z „paczki” musił go do picia, mówiąc: „no, niech się pan napije, dla fantazji”, Wyspiański odparł z uśmieszkiem: „ja fantazję mam zawsze, a po wódce mnie głowa boli”.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Z okien pracowni, którą podnajmowałem, widziałem kopiec Kościuszki. Widok ten postanowiłem utrwalić. Tak powstał w 1905 roku pastel Widok na kopiec w okresie roztopów, rozpoczynając cykl obrazów przedstawiających ten krakowski monument. Niestety w tych latach zarysowywał się coraz drastyczniej tragiczny kontrast pomiędzy gwałtownym rozpędem moich sił twórczych (dramaty Wyzwolenie, Noc listopadowa, Bolesław Śmiały) a opuszczającymi mnie siłami fizycznymi, postępującą wciąż nieuleczalną chorobą. W tych latach powstały liczne liryki, pogłębiałem także moje zainteresowania twórczością Szekspira i Homera.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Aleksander B. Skotnicki, Historia krótkiego życia naznaczonego piętnem nieuleczalnej choroby, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 81.
“Leżał w łóżku, obłożony korektami i książkami. Byłem ze Staffem, przyjął nas serdecznie, po przyjacielsku. Usiadł z trudem, wyglądał strasznie, (…) miał twarz zapadłą, poczerniałą i wyschłą, prawą rękę w bandażach, a lewą władał tylko częściowo, głos obcy, niewyraźny, a tylko oczy były jeszcze dawne, oczy jasnoniebieskie, władcze i mądre, oczy pełne błyskawic i woli nieugiętej, hetmanie oczy walki. (…) Ale ożywił się, zaczął mówić i rozbłysnął wszystką wolą swoją. (…) Zapomnieliśmy o jego chorobie, o nędzy jego ciała, o śmierci i o wszystkim; porwał nas swoją żądzą czynu i poniósł w bezkresy marzenia (…).”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Aleksander B. Skotnicki, Historia krótkiego życia naznaczonego piętnem nieuleczalnej choroby, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 83.
“Poznałem go osobiście dopiero w Bronowicach, na weselu Rydla. Robił wrażenie nieśmiałego. Twarz blada, prawie przezroczysta, jeden wąs zawieszony, drugi podkręcony oraz dziwnie zamglone, niebieskostalowe oczy. Gardło miał owinięte białą chustką. W długim czarnym surducie, stał blady, oparty o białą ścianę, wpatrzony w wirujące, roześmiane i rozśpiewane pary, jakby zahipnotyzowany refrenem bronowickiego tańca. Stał Wyspiański dalej śród par roztańczonych, jak widmo przybyłe z zaświatów, a na bladej jego twarzy widniał stygmat bliskiej śmierci. Nie stracił go nawet w tych godzinach weselnych. Trudno było cośkolwiek wyczytać w jego niebieskich przygasłych oczach prócz cierpienia i wpatrzenia w siebie. Już wtedy widać było, że rytm muzyki i wir taneczny coś w nim budzi, że powstaje w nim jakaś wizja obłędnego tańca. Była to noc narodzin Wesela, najpotężniejszego dramatu tej doby.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“(…) w pierwszym momencie uderzającym wrażeniem było to, że kiedy przyszliśmy od strony ulicy do późniejszej Rydlówki, domu nie było widać z ulicy, był całkowicie ukryty. Kiedy szło się ścieżką, wyboistą, troszkę pod górę, ponad chodnikiem, ten dom nagle wyłaniał się z drzew. Było piękne późne wrześniowe popołudnie. Niesamowite kolory, szczególny rodzaj światła, jakieś maleńkie mgiełki, dymy, które dochodziły z pobliskich pól, bo wtedy tam były jeszcze pola, i pojawiający się nagle w tym otoczeniu niewielki dom, troszkę jakby wkopany w ten teren, od razu wprawił nas w zupełnie wyjątkowy nastrój.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Anna Czabanowska-Wróbel, Nieprzerwany dialog. O Wyspiańskim i tajemnicach jego twórczości, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 16, 17.
Also quoted by: Ewa Miodońska-Brookes (pl)
“Wśród całej fenomenalnej twórczości Wyspiańskiego najdziwniejszym fenomenem jest z pewnością on sam. On sam był nieporównaną koncepcją twórczą, którą kaprys przyrody rzucił nam (skąd nam właśnie?) niby dla pokazania, jak wygląda istota z zakresu innych możliwości Bytu; jak na przykład wyglądać by mógł święty, gdyby był równocześnie w każdym włóknie duszy artystą oraz bardzo przenikliwym i nieraz bardzo złośliwym człowiekiem. Dziełem Wyspiańskiego jest jego istnienie wśród nas, jest całość wszelkiej jego twórczości, jej bujność, jego rozmowy, listy (te bezcenne listy, za które oddałbym połowę jego dramatów!), osobiste działanie, anegdoty o nim; każdy z poszczególnych utworów jest mimo wszystko fragmentem tego dzieła.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Autor: Tadeusz Boy-Żeleński, O Wyspiańskim, oprac. S.W. Balicki, Kraków 1973, s. 176.
“Wyspiański jest jednym z największych wstydów naszych, gdyż nigdy nasz podziw nie rodził się w podobnej próżni, oklaski, hołdy, wzruszenia nasze w tym teatrze nie miały nic wspólnego z nami. Jaki był sekret jego triumfu? Wyspiański również zaspokajał potrzeby, ale były to potrzeby jak najdalsze życiu indywidualnemu, potrzeby Narodu. Naród potrzebował posągu. Naród domagał się narodowego dramatu. Naród potrzebował kogoś, kto by w sposób wielki celebrował jego wielkość. Wyspiański przeto stanął przed narodem i powiedział: oto mnie macie! Żadnej małości, sama wielkość i w dodatku z greckimi kolumnami. Został przyjęty.”
Stanisław Wyspiański (1869–1907) said by 1907 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source