Famous quotes
Quotes by famous people, credited to who said them. Your own quotes must not match any of these. More are added all the time. 1,158,269 quotes Who coined it · How we decide
EnglishItalianoPolskiעבריתFrançaisPortuguêsفارسیEspañol中文РусскийDeutschالعربيةहिन्दी日本語ΕλληνικάLatina
Stanisław Ignacy Witkiewicz
238 quotes
“Jestem za absolutną prohibicją, ale muszę przyznać, że czasami, mimo że można by się ostatecznie bez niego obejść, alkohol załatwia mnóstwo nieporozumień, tak wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Według mnie powinien jedynie być dozwolony, do czasu, artystom i literatom, którzy wiedzą z absolutną pewnością, że w krótkim czasie mogą się „wyprztykać” i że bezwzględnie bez pomocy alkoholu nic by wartościowego nie stworzyli.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Jest w człowieku pewne nienasycenie istnieniem samym, nienasycenie pierwotne, związane z samym faktem koniecznym istnienia osobowości, które nazywam metafizycznym i które, o ile nie jest zabite nasycaniem nadmiernym uczuć życiowych, pracą, wykonywaniem władzy, twórczością itp., może być złagodzone jedynie przy pomocy narkotyków.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Mówi się komuś: „Jesteś głupi, ucz się, a może zmądrzejesz” – nic nie pomoże, bo człowiek głupi jest przy tym zarozumiały i to, nawet jeśliby mógł przy usilnej pracy zmądrzeć, uniemożliwia mu wybrnięcie z błędnego koła. Mówi się draniowi: „To nieładnie być taką świnią, zastanów się, popraw się” – próżne gadanie: nie rozumiemy tego, że większość draniów jest świadomie właśnie draniowata – oni wiedzą o tym i nie chcą być innymi, o ile tylko mogą draniowatość tę dobrze zamaskować. „Czy można patykowi przebaczyć, że jest patykiem” – jak mówił Tadeusz Szymberski – i miał rację.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Mycie codziennie całej skóry mydłem jest obowiązkiem każdego, który chce się za człowieka uważać.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Na długo przed wprowadzeniem tytoniu ludzie mordowali się niezgorzej. Może dopomagał im w tym alkohol – czort wie – nie moim zadaniem jest pisać historię narkotyków całego świata. Zresztą – kiedyś nie było też alkoholu.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Niech będą przeklęci Indianie i ci, którzy to świństwo do nas zawlekli.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“O ile alkohol i kokainę zaliczyć można do jadów realistycznych, – potęgują świat nie dając nastroju niesamowitości – o tyle peyotl nazwałbym narkotykiem metafizycznym, dającym poczucie dziwności istnienia, którego w stanie normalnym doznajemy niezmiernie rzadko – w chwilach samotności w górach, późno w nocy, w okresach wielkiego umysłowego przemęczenia, czasem na widok rzeczy bardzo pięknych, lub przy słuchaniu muzyki, o ile nie jest to po prostu normalnym wrażeniem metafizyczno-artystycznym, pochodzącym od pojmowania bezpośrednio samej Czystej Formy dzieła sztuki.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Palacz (…) plugawe własne dowcipy bierze za najczystszy „esprit”, eksperymentalne spod ciemnej gwiazdy wymysły uważa za objawienia, a dupowate ględzenia za ostatni wybłysk „causeurstwa”. Wymagania jego maleją i szuka tylko kupy durniów, wśród których mógłby jeszcze brylować swoim zaćmionym mózgiem.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Ponieważ tzw. „swobodną twórczością”, to jest tzw. „śpiewaniem ptaszka na gałęzi”, nic dla społeczeństwa i narodu zrobić nie mogłem, postanowiłem po szeregu eksperymentów zwierzyć się ogółowi z moich poglądów na narkotyki, zaczynając od najpospolitszego: tytoniu, a kończąc na najdziwniejszym chyba peyotlu (któremu rezerwuję osobne miejsce), w celu choćby małego wspomożenia dobrych potęg w walce z tymi najstraszniejszymi, poza wojną, nędzą i chorobami, wrogami ludzkości.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Są narody czyste i są brudne. Powiedzmy sobie otwarcie, że należymy do tych ostatnich, i starajmy się temu zaradzić. Czytając powieści polskie, rosyjskie lub francuskie, zawsze mam ten problem na myśli: czy aby ci wszyscy ludzie są dobrze wymyci.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Był to jedyny naprawdę wielki człowiek od XVI wieku w Polsce. Gdy inni spali w tchórzliwym wygodnictwie, on jeden dokonał czynu w samotności nieomal zupełnej, otoczony garstką przypadkowych współpracowników, których dane intelektualne mogły nie dorównywać w pewnych wypadkach natężeniu siły, odwagi, ofiarności i charakterowi.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Cóż to jest za, ach, ohyda — Ja mam syna schizoida! Czemuś nie jest ty pyknikiem, Tylko tym wymokłym smykiem?”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Nie ma na świecie istoty bardziej zakłamanej na temat swego stanowiska i znaczenia w czasoprzestrzennym kontinuum świata jak przeciętny Polak.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Przyjęcie chrześcijaństwa i w ogóle kultury z Zachodu, a nie od Bizancjum, było tym błędem inicjalnym, który zwichnął całą naszą historię i misję narodową. (…) Stąd ciągłe nasze szarpanie się w połowiczności między istotnym przeznaczeniem a skutkami pierwszego potknięcia się.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: Warszawa 1975, s. 260.
“Ty moja, ach – ach, przeciem ja utracił ciebie, Ach, w tej miłości, ach, ja byłem, ach, jak w niebie, Rozstanie to zabija me uczucie tak, Że jestem teraz taki zwykły, smutny sobie flak itd., itd.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Bo cóż jest straszniejszego, jak ta godzina od drugiej do trzeciej popołudniu, kiedy nic ukryć przed sobą nie można i naga okropność metafizyczna przebija jak kieł zwaliska codziennych złud, którymi staramy się zabić bezsens życia bez wiary… O, Boże! – Zakrył pysk rękami i zastygł.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Bo sen przecie nigdy nie jest przeżywany bezpośrednio aktualnie w chwili swego śnienia się – istnieje tylko i jedynie jako wspomnienie.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Czy to jest prawdą o tobie, co sam sobie wyobrażasz, czy to, czym jesteś faktycznie w splotach, kłębiącej się według transcendentalnych, metafizycznych praw, społeczności.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Dobroć nie może wypływać ze słabości, tylko z potęgi.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 96.
“Genezyp poczuł znowu jakieś tam męskie skomlenia i nakazy wewnątrz ciała. Gruczoły zaczynały się ruszać, niezależnie od stanów ducha. Co on je w ogóle obchodził – teraz użyjemy my, a resztę niech biorą sobie wszyscy diabli.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Ja lubię literaturę, bo dla mnie tam jest więcej życia niż w moim własnym. Jest ono tam w takiej kondensacji, w jakiej nie znajdę go w rzeczywistości nigdy.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Ja mam się popisywać z moją znajomością życia przed tą publicznością, którą pogardzam, do której obrzydzenie czuję, jak do robaków w zgniłym serze? Przed tą ohydną gawiedzią ogłupioną przez kino, dancing, sport, radio i kolejowe biblioteki? Ja mam dla ich zabawy pisać takie właśnie kolejowe romanse żeby żyć? A niedoczekanie ich (czuło się wyraźnie, że ledwo się wstrzymywał, aby nie zakląć ohydnie – słowo „skurwysyny” wisiało w powietrzu), tego plemienia prostytutów i platytudów! – Zachłystywał się pianą wściekłości i oburzenia.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Ja nie chcę znać społeczeństwa. Muszę żyć w tym błocie, ale też izoluję się od niego.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“„Jak to – więc to ja jestem i to jest moje jedyne życie? Tak właśnie upływa, a nie inaczej, wśród miliarda możliwości? I nigdy, nigdy już inaczej – o Boże”. Zawalał się w jakąś przepastną norę, suterenę, podziemie kaźni więziennej, gdzie królował suchy, wieczny, dławiący ból „takości” („a nie inności”).”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Jest się choćby w niekontrolowanych myślach swych takim, jakim się jest naprawdę, i nie trzeba żałować tej odrobiny swobody, jaką się ma w tym potwornym więzieniu, jakim jest świat i sam człowiek dla siebie.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Leibniz nie mógł udowodnić konieczności przyjęcia twierdzenia, że Bóg jest nieskończenie dobry w swej doskonałości. Możliwym jest równie dobrze do przyjęcia, że jest on nieskończenie złośliwy. Ilość zła na świecie, znikomość dobra i bezsilność Zbawienia Chrystusowego wobec zła ziemskiego czynią możliwym te przypuszczenia.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Matki boją się zamawiać portrety swoich córek w mojej firmie, nawet dorośli mężczyźni siadają z niewyraźnymi minami „na aparat”, tak, jakby się spodziewali, że co najmniej, zamiast rysować, powyrywam im znienacka zęby lub wykłuję oczy ołówkiem.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Metafizyczny onanizm – innego na to słowa nie ma. Bo jest i maksymalna samotność (któż jest samotniejszy od onanisty?), i bezwstyd, i rozkosz, i ból, i dziwność zaziemska tego niezróżniczkowanego amalgamu bólu i rozkoszy, i niedościgłe piękno wbite jak kieł w ohydę bezmierną, ostateczną.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Mogę się zabić, ale na myśl, że mógłbym nie istnieć wcale, zimno mi się robi z przerażenia.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 112.
“Na starość wymagania nasze rosną, a możliwości maleją.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Nadać nową wartość wyrazom – gdyby mógł to uczynić, mówiłby tak właśnie na granicy bezsensu – bo do czego się sprowadzają tak zwane 'intuicyjne sformułowania'? Rezygnacja z logiki na rzecz bezpośredniego, artystycznego – działającego formą i niezwykłymi zestawieniami słów, wypowiedzenia. Intuicja (ta, o której plotą baby i umysłowe leniuchy) zawsze jest upadkiem w stosunku do sensu. Ale poza pewnymi, ograniczonymi co do ilości sprzecznościami, sens w znaczeniu pozytywnym jest bezsilny – trzeba bredzić, aby wyrazić bezpośrednio metafizyczną dziwność bytu i jej pochodne.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Narody, jak i pewni ludzie mają swoje przeznaczenia (ale nie w znaczeniu konieczności) i misje. O ile dość długo da się komuś pożyć, to ostatecznie (o ile nie staną mu na przeszkodzie tego rzędu potęgi i wypadki, jak: uwięzienie, obłęd, utrata pewnych członków itp.), dokona swego – może w pewnej deformacji, w karykaturze, ale dokona.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Naucz się panować nad własną siłą. To trudniejsze jest od pokonania słabości – wierz mi.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 82.
“Nic, psia-krew, nie działo się po prostu – wszystko było pokłębione, poplątane, skiełbaszone, jak naumyślnie przyprawiona przez złego ducha piekielna życiowa sałatka.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Nie posądzą mnie o to, że zostałem rozstrzelany przez komunistów, bo nie ma w Polsce Sowietów i ja niestety żyję i na razie piszę dalej.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Nieskończone są kondygnacje duszy ludzkiej – trzeba tylko umieć brnąć nieustraszenie w głąb – albo się zdobędzie swój własny szczyt, albo się zginie – w każdym razie nie będzie to psie życie miernot, wiedzących zaledwie to, że są i to nie bardzo.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Ostateczna prawda, że nic nie jest tym, czym być powinno…”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 116.
“Prędzej czy później zwariować muszę, bo się nie w świecie, ale w sobie duszę.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Rozpanoszył się pewien gatunek ludzi, znanych dawniej w mniejszym natężeniu, i to przeważnie w sferze krytyki artystycznej i literackiej, a mianowicie tzw. obecnie „spłyciarzy” (…), w odróżnieniu od normalnych spryciarzy. Były to indywidua mogące spłycić dowolnie głębokie zagadnienie, odwrotnie niż [ci] (…), którzy z każdego głupstwa, jak przystało filozofom (i to matematycznym), mogli zrobić problem dowolnie trudny.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Rozumiem właśnie twórczość nie jako produkowanie tej idiotycznej, nikomu niepotrzebnej tak zwanej „czystej formy” i nie jako odwalanie rzeczywistości, tylko jako stwarzanie rzeczywistości nowej, do której uciec można od tej, której mamy dosyć po same gardła…”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 2, Obłęd, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 47.
“Stwarzać siłę, tej zawsze trzeba będzie, a cel równie zawsze się znajdzie – nie ten, to inny.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Tak – to jest pewne, że sam fakt istnienia jest potworny: polega na krzywdzie innych, począwszy od milionów istnień, ginących w nas w każdej chwili – i rodzących się – to prawda, ale na taką samą mękę, abyśmy my mogli trwać ten marny wycinek czasu.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 112.
“Tym właśnie miałem być, raz na wieczność całą – takim właśnie albo wcale.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Ty mój biedny, kochany impotencie. Ja wiem — to dlatego, że się przeczekał. A co to za plamka? (Głos jej zadrgał). A — zonanizował się mój chłopczyk. A to nieładnie. Trzeba było zachować dla mnie. A teraz flak. Ale to o mnie myślałeś, prawda? Ja cię oduczę od tego. Nie wstydź się. Cudny jesteś. (...) Będziemy się bawić w małżeństwo jak siedmioletni Papuasi w chatce w dżungli. — To mówiąc wyglądała rzeczywiście na małą dziewczynkę, taką, jakimi pogardzał dawniej. (...) Spłomienił się na zimno cały i zaraz ją pokochał — ale na krótko i gwałtownie. Zaraz przestał.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Wcielona nicość jest ta Ela. Wiem, że umrę, ale wesoło idę na ten mostek, bo równie dobrze wiem, że z tej strony nic już nowego mnie nie spotka. Użyłem życia – nie każdy to powiedzieć może. I w ekspansji i w kumulacji – jednym słowem twórczość – ot co. Ten wyskrobek mało mi się udał, ale po śmierci jeszcze go przetrząchnę, na miły Bóg: pekeflejsz z niego zrobię.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Wiecznie to samo balansowanie między śmiercią, jako jedynym nasyceniem, a życiem, rozproszkowanym w przypadkowości (to było najokropniejsze) nawet tych niby „koniecznych” „dzieł sztuki”.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 108.
“Wielkość jest tylko w perwersji.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 77.
“Wierzę w Boga, ale innego niż ten, który jest przedstawiony w dogmatach naszego Kościoła. Bóg jest wszystkim i nie rządzi światem, tylko samym sobą w sobie.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Wszelki ewolucjonizm, jeśli chodzi o prawdy absolutne, o racjonalizm w ogóle, jest nonsensem. To już jest obrona nie religii samej, tylko instytucji, którą ona wytworzyła. Instytucji chce się nałogowo żyć i robi kompromis z własną religią, zmienia ją, przystosowując się. Oczywiście na tej tolerancji zyskuje pewną ilość zwolenników. Ale to marny materiał (…).”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) said by 1939 at the latest wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
“Wszystko, co było głębokim, powstało tylko z rozpaczy ostatecznej i zwątpienia.”
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) first seen 1930 wikiquote:pl, CC BY-SA 4.0 source
Recorded in: Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 111.